Sommige mensen gaan geheel en letterlijk lusteloos door het leven; ze zijn aseksueel. De seksuele aantrekkingskracht wordt niet onderdrukt, het is er gewoon niet. Gelukkig krijgt aseksualiteit eindelijk meer aandacht.

Daar zitten ze, in mijn praktijk. Een vriendelijk stel van begin dertig. ‘Ik snap het niet, ze wil echt nooit seks’, zegt hij gefrustreerd. ‘Nooit’. Ze legt haar hand liefdevol op zijn been en draait zich vervolgens naar mij. ‘Ik heb er gewoon nooit behoefte aan gehad, ik ken dat gevoel helemaal niet’.

De vierde geaardheid

Aseksualiteit komt naar schatting bij één procent van de bevolking voor en is een nog relatief onbekend begrip. Het wordt gedefinieerd als het niet ervaren van seksuele aantrekkingskracht. Mensen die zichzelf als aseksueel bestempelen, geven vaak aan dat ze geen seksuele lustgevoelens ervaren naar anderen toe. Omdat dit doorgaans al het hele leven zo is, wordt er gesproken van een seksuele geaardheid. Aseksualiteit wordt wel ‘de vierde geaardheid’ genoemd naast hetero-, homo- en biseksualiteit. Een belangrijk punt is dat aseksuelen hun seksuele gevoelens niet onderdrukken en er niet voor kiezen om geen seksuele aantrekkingskracht te ervaren. Het is er gewoon niet. Ze kunnen zich vaak niet voorstellen dat ze het ooit met iemand zouden ‘doen’.

Grote onzekerheid

Wanneer aseksuelen in de puberleeftijd komen, verandert er veel en verliezen ze vaak de aansluiting met anderen. Waar hun leeftijdsgenoten alleen nog maar aan seks kunnen denken, kunnen aseksuelen zich er geen voorstelling van maken. Omdat de meesten bovendien nooit van aseksualiteit gehoord hebben, kan er in deze periode grote onzekerheid ontstaan over wie ze zijn en welke seksuele geaardheid ze hebben. Ook op een latere leeftijd kunnen problemen ontstaan. Want ondanks hun twijfels gaan veel aseksuelen uiteindelijk wel een relatie aan, omdat ze verliefd worden of behoefte hebben aan intimiteit. Wanneer hun partner seks wil en de wensen op dit vlak ver uiteen blijken te liggen, zijn relatieproblemen een voor de hand liggend gevolg.  Aseksualiteit-ilvy-trends

Wat is er mis?

Veel aseksuelen zeggen dat ze lange tijd niet wisten wat er aan de hand was. In een maatschappij die zo om seks draait, wat is er dan mis met hen die daar niets mee kunnen? Wanneer ze erachter komen dat ze aseksueel zijn, geeft dat vaak een groot gevoel van opluchting. Eindelijk kunnen ze zichzelf plaatsen in een groter geheel, hun gevoelens benoemen en verklaren aan anderen. Veel mensen geven aan dat ze hierna ‘uit de kast gekomen zijn’ en ook hun partner verteld hebben over hun gevoelens. Hoewel zeker niet elke relatie solide genoeg is, kan ook in een relatie nu een nieuw begin gemaakt worden. Immers, alleen wanneer beide partners weten waar ze op seksueel gebied aan toe zijn, kunnen ze oprecht voor elkaar kiezen.

Hokjes creëren

Wie op AVEN – het Aseksueel Voorlichtings- en Educatie Netwerk – kijkt, duizelt het al gauw door de verschillende subtypes die voorbij komen. Omdat de definitie van aseksualiteit weinig ruimte voor speling biedt, zullen veel aseksuelen zich er grotendeels in herkennen, maar niet volledig. Daar lijkt de oorsprong van de subtypes te liggen. Vreemd eigenlijk, dat veel mensen niet in een hokje weggezet willen worden, maar wanneer we ons nergens echt in herkennen, we zelf hokjes gaan creëren. Seksualiteit is zoiets veelomvattends dat de meesten van ons niet perfect in een hokje zullen passen. En waarom zouden we ook? Hoe zou het zijn als we alle categorieën achterwege lieten en onszelf simpelweg definieerden door de ander te vertellen wie we zijn en waar we van houden? Oprechter dan dat kan het toch niet?