trends-column-yuri-ohlrichs
Yuri Ohlrichs is geregistreerd bij de Nederlandse Wetenschappelijke Vereniging voor Seksuologen ’Voorlichting, Preventie en Onderwijs’ (NVVS VPO) en werkzaam als voorlichter, trainer en consultant bij Rutgers.

Een veelgehoord misverstand is dat religies per definitie anti-seks zijn. Gevolgd door de conclusie dat gelovigen daarom weinig plezier aan seks zullen beleven. Het tegendeel is waar, zo ervaar ik vaak tijdens gesprekken die ik heb met religieuze mensen in Nederland
en ver daarbuiten.

Zoveel religieuze stromingen er zijn, zoveel verschillende seksuele normen er bestaan. Zeker zullen er gelovigen zijn die seks enkel beschouwen als conceptiemiddel, misschien zelfs als een noodzakelijk kwaad waar geen lol aan is. Maar zijn er ook geen mensen zonder religieuze achtergrond die tegen heug en meug toch maar weer seks hebben met hun partner? En stel dat een atheïstisch paar ongelooflijk geniet van multiple-, spuit-, vallei- en andere orgasmes. Misschien ervaart een protestants stel zich via seks wel diep verbonden met God en genieten zij met volle overgave van Zijn geschenk aan de mens.

‘Religie en seks zijn lang niet altijd als water en vuur’

De betekenis en plaats die je – binnen (of buiten) een relatie – aan seksualiteit geeft, maakt hoe je seks en seksualiteit beleeft. Een prachtig voorbeeld hiervan zie ik in Afrikaanse landen met een anti-homoseksualiteitswetgeving, waar ik geregeld werk vanuit Rutgers. Mannelijke deelnemers aan mijn training komen vaak hand-in-hand binnen, hangen om elkaars nek of raken elkaar op andere manieren vriendschappelijk aan. Provocerend merk ik dan wel eens op dat van mannen die dit in Nederland doen, meteen wordt verondersteld dat ze homo zijn. Waarop ze verbaasd en ook geschokt uitroepen dat hun gedrag daar niets mee te maken heeft; het is een uiting van vriendschap en genegenheid. Homoseksualiteit ‘bestaat immers niet’ in hun land, dat weet ik toch? Daar kunnen wij ‘liberale’ Nederlanders nog wat van leren!

Ook het feit dat de Koran volgens verschillende interpretaties het gezamenlijk genieten van seks als huwelijkse voorwaarde stelt, bewijst dat religie en seks lang niet altijd als water en vuur zijn. Vergelijk dat eens met die Tantra-docent die ik onlangs hoorde beweren dat de orgastische ervaring die iedereen via zijn leer kan beleven, zoveel niveaus hoger ligt dan het zogenaamde snelle ‘huis-tuin-en-keuken-orgasme’. Maar pas op. Wanneer ’mijn seks is de beste’ wordt gepropageerd, is seksueel plezier de verliezer. Ieder beleeft seks op zijn of haar eigen wijze en geeft daar een persoonlijke betekenis aan. Religie, goeroes en media kunnen deze wel proberen te sturen, maar uiteindelijk is er maar één die de seks kleur geeft – en dat ben je zelf.