Mijn vriendin en ik kenden elkaar al twaalf jaar toen ik voor het eerst hoorde van haar bizarre hobby. Nou sparen mensen natuurlijk de vreemdste dingen: plastic tasjes, miniatuurcircussen, fossielen, maar ik had nog nooit gehoord van iemand die spaarde wat zij spaart.

Ik ging ervan uit dat de zon en de overvloed aan vrije tijd haar roekeloos hadden gemaakt, toen ze op het terras van de vesting aan zee opeens haar topje uittrok en haar lichaam wellustig naar de zon uitstrekte onder de blikken van alle andere bezoekers. Afhankelijk van hun geslacht keken ze afkeurend of geïnteresseerd.

Het was in de eerste week van onze vakantie aan de Spaanse oostkust. Normaal zoek ik wat exotischer plekken op, maar na mijn scheiding was ik op haar aangewezen en zij had gestaan op een doorsnee toeristenbestemming. Anders kom ik niet aan mijn trekken, had ze gezegd. Pas later begreep ik wat ze daarmee bedoelde.

Enigszins schichtig bekeek ik de clientèle om te zien hoe ze op Marloes’ onbeschaamde gedrag reageerden. De meeste mensen hadden hun blikken intussen afgewend. Er was maar één man die nog keek – een jongen eigenlijk nog, zeker vijf jaar jonger dan wij en misschien meer. Hij moest pas aangekomen zijn; hij was nog bleek en zag er hongerig uit. Zijn blik leek wel vastgeplakt aan Marloes’ zondoorstoofde bovenlijf. Marloes had haar ogen dicht, maar toch leek ze het te voelen, want het kon geen toeval zijn dat ze plotseling opstond en over het tafeltje heen naar de borstwering reikte om een van de bloemen te plukken die daar in groten getale bloeiden. Een stukje van haar gebruinde bil kwam brutaal haar korte broek uit; het was goed te zien dat ze behalve dat broekje niets droeg. Snel keek ik opzij naar de jongen. Hij zat nu iets voorovergeleund, zijn mond hing iets open en hij hield zijn tong tegen zijn tanden gedrukt. Zijn handen lagen in zijn schoot, kennelijk om iets te verbergen.

Marloes rook aan de purperrode bloem (een oleander geloof ik), legde hem toen achteloos tussen haar borsten en leunde weer achterover.

‘Gedraag je een beetje,’ siste ik. ‘Je zit die arme jongen schuin achter ons helemaal gek te maken.’

Haar enige antwoord was een trage glimlach. Om me een houding te geven bestelde ik nog twee sherry. Bij de eerste slok voelde ik dat ik eigenlijk ook wel zin had om me op de manier van Marloes te misdragen. Het was drie maanden sinds mijn scheiding en een half jaar nadat ik voor het laatst een man tussen de lakens had aangetroffen. Ik kwam te kort.

De andere gasten waren allemaal stellen; de enige loslopende figuren waren die bleke jongen en de ober. De ober was een knappe Spaanse jongen die er beter zou uitzien in zijn zwembroek, dus ik besloot mijn krachten op hem te beproeven. Ik bestelde een schaaltje olijven en lachte als een Duitse toeriste. Ik weet waarom zulke jongens in de zomer als ober werken. Ze leven op de vakantieliefde van elkaar steeds aflossende toeristes. Ik denk dat ze de tranenrijke brieven die ze uit het noorden krijgen hooguit lezen om hun ego op te vijzelen.

Hij lachte terug, plukte een andere bloem en bood mij die aan. Ik stak hem met half geloken ogen, zoals dat hoort, in het decolleté van mijn badpak. Ik kon hem nog net betekenisvol aankijken voordat hij werd weggeroepen door een andere klant.

‘Zullen we hier eten?’ stelde ik voor. Mijn eigenlijke bedoeling was te blijven totdat de dienst van mijn ober erop zat.

‘Ben je gek,’ zei Marloes met gesloten ogen. ‘Ik ben veel meer in de stemming voor seks. Daarna douchen en dan is er nog tijd genoeg om te eten.’

Ik stond bij Marloes in de schuld omdat ze met mij op vakantie had willen gaan, en gaf haar daarom te vaak haar zin. Ik wenkte de ober dus opnieuw om te betalen en terwijl ik probeerde uit zijn in snel Spaans en slecht Engels toegediende complimentjes iets op te maken, vergat ik op Marloes te letten. Toen ik weer naar haar keek, bleek ze bezig te zijn met een soort omgekeerde striptease; zelden heb ik iemand zo verleidelijk haar kleren áán zien trekken. De bleke jongen hield geen oog van haar af, en ik begon al medelijden met hem te krijgen, toen ik zag dat ook hij haastig betaalde en zich opmaakte om te vertrekken. Alsof ze hem op dat moment pas voor het eerst zag, wierp Marloes hem een lange blik toe. De jongen kleurde tot in zijn haarwortels, maar toen we het cirkelende pad begonnen af te dalen, sprak hij ons toch aan – in onze eigen taal. Of we hier al lang waren en hoe we het hier vonden of zoiets; de gebruikelijke onzin. Marloes maakte daar korte metten mee. Toen hij vroeg of we zin hadden met hem, een landgenoot tenslotte, iets te gaan eten, keek ze verbaasd op haar horloge, en zei toen op vanzelfsprekende toon: ‘Om deze tijd van de dag hebben Desirée en ik nog geen honger. Ons volgende programmapunt is seks.’ De jongen verslikte zich en maakte er een hoestbui van. In zijn afgeknipte spijkerbroek sprong een erectie te voorschijn. Omdat hij toch niet op mij lette, kon ik rustig kijken hoe die groter en groter werd. Ik vergat de gestamelde conversatie te volgen. Opeens had ik wel honger – maar niet naar eten.

‘Je kunt wel meekomen naar ons appartement,’ zei Marloes achteloos toen we beneden aan de rotsen waren gekomen. Ze rende vooruit. Beleefdheidshalve bleef de jongen naast mij lopen, maar ik voelde hoe zijn blikken aan haar lange bruine benen bleven kleven. Ik nam zijn arm en drukte mijn boezem zijdelings tegen zijn borst. Hij was wel aardig gebouwd. Ik vroeg hem hoe hij heette, hij stelde zich voor als Dirk. Om de tijd te vullen vertelde hij dat hij afkomstig was uit Baarlo en bij zijn vader op het bedrijf werkte.

‘Wat voor bedrijf?’ vroeg ik.

‘Melkveehouderij,’ zei hij kort. Ik denk dat hij er niet van hield zich aan vreemde vrouwen als ‘boer’ te presenteren, terwijl dat toch een eerbaar beroep is. Ik giechelde; een boerenzoon was nieuw voor Marloes, dat wist ik zeker.

Toen we thuiskwamen, in het appartementje op de begane grond van een voormalige arbeiderswoning, had Marloes al drankjes ingeschonken. We hadden een terras op het westen waar we ’s avonds vaak zaten, maar kennelijk vond Marloes dat te openbaar, want ze had de bedden dichtgeslagen en de drankjes op het wankele formica tafeltje binnen gezet. Ik wilde de gordijnen opentrekken, die we overdag altijd dichthielden tegen de zon, maar Marloes schudde haar hoofd en natuurlijk had ze gelijk.

‘Ik probeer even een paar kilo zand kwijt te raken,’ zei ze. Ze verdween in de badkamer zonder de deur dicht te doen. Stoom wolkte even later op, water klaterde, en ik kon aan de jongen zien dat hij zich voorstelde hoe Marloes er onder de douche uit zou zien. Hij klemde zijn limonade in zijn handen alsof hij het glas doormidden wilde knijpen. De kraan ging uit, en Marloes begon een toneelstukje waar ik nog steeds met bewondering aan terugdenk. Telkens zagen we een stukje van haar: een halve borst achter de deurpost, een been op een krukje dat zorgvuldig werd afgedroogd, een bos nat haar dat werd uitgeborsteld, dan schoot ze helemaal voorbij de deuropening met een handdoek maar half om zich heen. Ik hoefde niet naar de afgeknipte spijkerbroek te kijken om te weten dat de gulp weer interessant bolde.

‘Heb je er bezwaar tegen dat we je delen?’ riep Marloes.

Ik haalde de roos uit mijn badpak en legde hem op het tafeltje. Ik liet de bandjes van mijn badpak zakken, rolde het toen op tot mijn heupen. Intussen verscheen Marloes ten voeten uit, en naakt natuurlijk, in de deuropening.

‘Neenee,’ bracht de jongen uit. ‘Als jullie dat willen.’

‘Natuurlijk willen we dat,’ zei Marloes, die bezig was zich met after-sun in te smeren. ‘Daarvoor hebben we je meegenomen. Wil jij nog douchen Desirée?’

Maar ik dacht dat ik nooit zo’n vertoning weg zou kunnen geven als mijn vriendin, en bovendien wilde ik niets missen van wat er zou gebeuren, dus ik schudde mijn hoofd.

‘Goed,’ zei Marloes, en ze bukte zich naar de kleine koelkast. Schaamlippen en een toefje haar drukten zich tussen haar benen door naar achteren. Ik moest bijna lachen – het lag er zo dik bovenop. Even later kwam Marloes op ons toe, een olijf tussen haar lippen, een schaaltje in haar hand.

Ze ging op mijn bed zitten. De olijf verdween in haar mond.

‘Ik word altijd zó geil van olijven,’ zuchtte ze. ‘Jij ook een?’

De jongen hield het bijna niet meer. Ik hoorde hem gewoon hijgen.

‘Kleed je toch uit,’ zei ik. Ik legde mijn handen op zijn heupen en trok met een snelle ruk zijn hemdje uit zijn broek en toen over zijn hoofd. Daarna begon ik aan de knoop van zijn broek te peuteren, een pink schijnbaar per ongeluk op de bobbel aan de linkerkant. Over zijn hoofd heen knipoogde Marloes naar me. Opeens sprong ze op en begon me te helpen. Haar borsten zweefden op ooghoogte voor hem. Hij hapte er wild naar, maar ze bleef net buiten het bereik van zijn lippen.

Ik begon het spelletje door te krijgen, al wist ik op dat moment nog steeds niet wat Marloes’ eigenlijke bedoeling was. Ik liet mijn hand in mijn badpak en tussen mijn benen glijden.

‘Oei,’ zei ik, ‘ik ben al zo nat! Al die zon … Je kwam als geroepen.’

Marloes had hem intussen uit de kleren gekregen.

‘Zijn jullie altijd zo… zó?’ bracht de jongen uit.

‘Altijd!’ lachte Marloes. ‘En jij, ben jij altijd zo… zó?’ Ze liet haar wijsvinger even langs de volle lengte van zijn lid gaan. Het was een heel lichte aanraking, bijna geen aanraking eigenlijk, maar toch zag ik een druppel aan het uiteinde te voorschijn komen.

‘Nee,’ hijgde de jongen. ‘Nee, alleen als… twee van die mooie meiden… zoals jullie…’ Hij kwam er verder niet uit. Zijn accent begon op te vallen.

‘Nou moet je je eerst even wassen,’ zei Marloes. Ze kwam overeind en trok hem mee in de richting van de badkamer. Haar prachtige billen glansden in een streepje zonlicht dat door een kier binnenviel. In het gleufje bovenaan zat een vochtig streepje waar ze de after-sun niet helemaal goed ingewreven had. Bij de deur hield ze plotseling in. Hij botste tegen haar op. Ik zat naar zijn gespierde lichaam te kijken en miste daarom bijna wat er gebeurde.

‘Alleen maar het stukje waar het op aankomt hoor,’ zei Marloes op geruststellende toon. Haar hand schoot achter haar billen langs naar beneden. Ineens begonnen zijn heupen te schokken.

‘Verdomme,’ kreunde hij, ‘verdomme verdomme verdomme.’ Hij zakte door zijn knieën op de grond en verborg zijn gezicht in zijn handen. Rug en billen van mijn vriendin glinsterden plotseling van het vocht, een nat spoor zakte langs haar dijbeen af naar waar de jongen zat. Ze draaide zich om en keek verwijtend op hem neer.

‘Zeg dat wel,’ zei ze op de toon van een moeder die niet boos maar wel heel verdrietig is. ‘Nu had je ons helemaal lekker gemaakt…’

‘Het spijt me.’ De jongen had zijn handen nog steeds voor zijn gezicht.

‘Weet je wat de straf is voor jongens die hun zaad voortijdig verspillen?’ vroeg Marloes streng. Ze zag er niet in het minst teleurgesteld uit. Er was iets raars in haar blik. De jongen gaf geen antwoord. ‘Ga maar op je rug op bed liggen,’ zei Marloes. Hij gehoorzaamde, koos mijn bed. Zij ging op haar knieën over hem heen zitten, boven zijn gezicht. ‘En nu likken,’ zei ze, ‘anders mag je nooit meer terugkomen.’

Ze keek mij aan. Nu begreep ik wat ze voelde: triomf. De jongen greep haar billen beet en deed wat ze vroeg. Ik keek toe. En ik moet bekennen dat ik met mijn vingers de bewegingen van zijn tong nadeed. Het duurde niet lang of zijn lendenen begonnen te bewegen, en een nieuwe erectie stak de kop op. Alsof ze het voelde wees Marloes ernaar.

‘Jij kunt je daar vermaken, Desirée.’ Ik klom ook op de jongen en nam zijn penis in mijn handen. Ik gebruikte hem zoals je een vibrator kunt gebruiken, ik liet hem met mijn clitoris spelen, doopte hem af en toe even in de bron van mijn natheid en speelde er dan weer mee langs mijn knopje. Voor mij zag ik Marloes haar hoofd in haar nek gooien. Tegelijk kwam ik ook klaar.

De jongen lag hijgend achterover op het bed toen wij van hem af kwamen, en was op twee plaatsen rood aangelopen. Marloes trok mij mee naar de badkamer.

‘Je komt er wel uit hè?’ riep ze. Deze keer deed ze de deur achter ons dicht – op slot zelfs. Toen barstte ze in onderdrukt proesten uit.

‘Dat was honderdtwee. ‘ Ze haalde een geplastificeerd boekje uit haar toilettas en maakte er een paar aantekeningen in.

‘Wat schrijf je op?’ vroeg ik verbijsterd.

‘Datum, plaats, naam – o jee, ik ben vergeten zijn naam te vragen.’

‘Dirk,’ zei ik, nog steeds niet-begrijpend.

‘Dirk. Ik spaar ze, weet je.’

‘Wat spaar je? Mannen voor één keer?’

Marloes schudde haar hoofd.

‘Jonge jongens? Boerenzoons?’

‘Nee. Ik spaar voortijdige zaadlozingen.’

Ik stapte onder de douche.

‘Wat!’

‘Ik ben een groot liefhebber van de praecox,’ zei Marloes. ‘Ik vind het heerlijk als een gozer zo geil van me wordt dat hij zich niet meer in de hand heeft.’ Ze bekeek zich in de smalle, verweerde spiegel tegen de deur. ‘Maar natuurlijk moet ik deze overwinning met jou delen. Ik zal het erbij schrijven: met Desirée. Je was geweldig.’

‘Die jongen weet niet wat hem overkomen is,’ zei ik terwijl ik mijn haar uitspoelde. ‘Vind je het niet zielig? Hij kwam om te neuken.’

‘Onans straf, noem ik dat,’ grinnikte Marloes. ‘Zeg denk je dat hij al weg is? Ik denk dat we vandaag nog wel een keer kunnen scoren. Die ober van jou zag er willig uit.’

Ik verslikte me in het water dat langs mijn gezicht droop en maakte er een hoestbui van. Toen ik weer wat bijgekomen was, draaide ik de kraan dicht en deed mijn mond open. Maar ik wist niet wat ik moest zeggen. Ik had die ober erg leuk gevonden.

‘Strikt genomen ben je me een halve man schuldig,’ drong Marloes aan.

Ik zette het idee van een romantische zomeraffaire van me af.

‘Zelfde procedure?’ vroeg ik.

‘Natuurlijk. Al die zon. Ik zou nog wel vaker kunnen op een dag.’

Ik knikte.

‘Afgesproken,’ zei Marloes. ‘Dus vanavond eten we in het fort.’

‘Goed,’ zei ik. ‘Maar ik wil zijn tong.’ .

Ik dacht aan de gewelfde lippen, de blikkerende tanden en de krachtige tong van mijn ober, die hij me allemaal had laten zien als een koopman die zijn waar aanprijst. Ik dacht aan de glimlach die aangaf dat hij ervan uitging dat hij mij kon krijgen, en ik begon in te zien dat Marloes’ hobby bevredigender is dan suikerzakjes sparen.