Zou ze nog op tijd zijn? Waarschijnlijk nét niet. Vera had een tram later genomen dan normaal, omdat ze meestal nog tien minuten voor zijn huis stond te wachten tot het tijd was. En nu regende het. Inmiddels kon ze zichzelf wel voor haar hoofd slaan; ze had toch ook gewoon een paraplu mee kunnen nemen? Ze haastte zich de tram uit en vloog de hoek om. Tak, tak, tak, deden haar hakjes over de natte stoep. Ze had zich gekleed volgens opdracht. Zwarte schoentjes met een hak, hoge witte kniekousen, een zwart rokje en een witte blouse. En haar ondergoed moest maagdelijk wit zijn. Uiteraard.

Vera belde aan. Ze hoorde stemmen in huis. De andere meisjes waren er al natuurlijk. Waarom had ze niet beter haar best gedaan op tijd te komen? Nerveus en geïrriteerd over zichzelf zuchtte ze en trok ze haar rokje recht.  De deur ging open. Vera zei niets en keek naar de grond. Het was even stil. ‘Zo, heb jij het ook kunnen vinden?’ klonk een licht spottende mannenstem. ‘Ja Victor, sorry Victor,’ zei Vera zacht. ‘Sorry waarvoor?’ vroeg de stem. ‘Voor dat ik te laat ben gekomen Victor,’ zei Vera nog zachter, fluisterend bijna. Ze voelde zich opgelucht toen ze een hand over haar hoofd voelde. De hand streelde door haar haar, over haar rug, langs de welving van haar billen. ‘We kijken zo wel even wat we eraan gaan doen meisje. Kom maar naar binnen,’ sprak de stem. ‘Maar volgende keer op tijd.’

Brechtje en Sofie zaten, ook in witte blousejes en witte kousen, midden in de kamer op hun krukjes te wachten toen Vera binnenkwam. De krukjes waren zo laag dat je hun witte slipjes kon zien als ze zaten. ‘Zo, het derde schaapje is ook op het droge,’ zei Victor. ‘Nou Vera, geef de meisjes maar een kusje.’ Vera liep langzaam naar Brechtje, boog zich voorover en zoende haar voorzichtig op haar mond. De meisjes keken elkaar aan en glimlachten. Daarna bukte Vera zich naar Sofie en drukte haar lippen ook zachtjes tegen die van haar. Victor stond op een paar meter afstand toe te kijken. ‘Zo, laten we vandaag maar beginnen met Vera. Die is een beetje slordig geweest. En we willen haar graag helpen, zodat dat niet meer gebeurt. Toch?’ Brechtje en Sofie knikten instemmend.

‘Kom maar geknield op het kleedje zitten, Vera.’ Vera gehoorzaamde en knielde neer op het kleed voor de krukjes. ‘Handen achter je rug, borst vooruit, ogen naar de vloer,’ instrueerde Victor. Vera gehoorzaamde. ‘Vertel ons nu maar waarom je te laat bent, meisje.’ Hakkelend legde Vera uit dat ze wat later weg was gegaan omdat dat ze anders te vroeg was en in de regen moest wachten. ‘Dat lijkt me geen goede reden,’ constateerde Victor streng. ‘Heb je dat wel vaker, dat je iets vervelend probeert te vermijden dat je eigenlijk wel moet doen?’

Vera was even stil. Ze zat ineens niet meer zo lekker, wat een rotgesprek. ‘Nou…Misschien dat ik vorige week een college heb gemist, omdat ik te laat naar bed was gegaan,’ zei Vera zwakjes.

‘Dat is niet best. Je weet hoe belangrijk het voor je is om die colleges goed bij te houden, toch? Je moet dit jaar halen. Volgens mij hebben we het hier al vaker over gehad.’

‘Ja Victor.’ Vera zweeg weer.

Victor doorbrak de stilte met zijn duidelijke stem. ‘Op handen en knieën.’ Vera liet opgelucht wat adem ontsnappen. Het gesprek was in ieder geval voorbij. Snel bukte ze voorover. Victor schoot in de lach. ‘Meisje toch, je hebt er iets te veel zin in geloof ik! Ben je soms expres zo’n deugniet?’ Vera hoorde de andere meisjes giechelen en voelde haar hoofd rood worden.

‘Laten we eens kijken hoe het erbij staat. Sta maar weer langzaam op. Trek je slipje maar uit.’ Vera stond op en trok balancerend op haar hakken haar slipje zo voorzichtig mogelijk uit. Ze legde het naast haar voeten op de grond. ‘Buk maar voorover,’ hoorde ze Victor zeggen. ‘Verder. Benen een stukje uit elkaar.’ Ze deed wat hij zei en keek afwachtend naar beneden. Wat een zicht zouden Brechtje en Sofie nu hebben. Vera voelde zich kwetsbaar. Ineens voelde ze twee sterke vingers zachtjes tussen haar benen glijden. Een schokje van genot schoot door haar onderbuik. Ze merkte nu pas hoe nat ze daar was. ‘Hmm… ben jij vandaag zo’n geil meisje Vera?’ vroeg Victor op een lage, warme toon, terwijl hij haar langzaam vingerde. Vera kreunde een beetje en droomde weg op het zalige gevoel.

‘Dat dacht ik al. Ga maar weer op je knieën.’ Vera zakte door haar knieën. ‘Handen op je rug.’ Ze deed wat Victor vroeg en voelde hoe hij iets om haar polsen deed. Klik. Klik. Ze zat in de boeien. Vera voelde hoe Victor, Sofie en Brechtje achter haar naar haar keken.  ‘Je krijgt vijftien slagen. Vijf voor het te laat komen, vijf omdat je een college hebt gemist en vijf omdat je zo’n geil sletje bent.’ Voor een moment streelde hij nog even met zijn rechter wijs- en middelvinger langs Vera’s natte kutje, en haalde toen met zijn vlakke hand uit op haar ronde blote billen. Vera’s lichaam schokte. Victor deelde de ene naar de andere ferme klap op haar billen uit, terwijl hij de slagen hardop telde. Eerst de ene, dan de andere bil. Vera voelde de pijn van haar rode gevoelige achterste, opwinding voor hoe ze erbij zat, en genoot op een vreemde wijze van de totale overgave.  Hoe lang zou ze dit volhouden?

‘…Vijftien!’ hoorde ze Victor op een gegeven moment eindelijk zeggen, terwijl ze de laatste pets op haar brandende bil voelde. Victor streelde langzaam haar achterste en kuste haar op haar wang. ‘Goed gedaan meisje. Wat zeggen we dan Vera?’ fluisterde hij. ‘Dank je wel, Victor’, bracht Vera met moeite uit.  ‘Ik laat de boeien nog even zitten, maar de meisjes mogen je komen troosten…’ Hij wenkte Brechtje en Sofie. ‘Kom maar.’ Vera voelde de warme omhelzing van haar vriendinnetjes en hoe zij de gevoeligheid wegkusten en –streelden.

Vera ging voorzichtig op haar zij liggen, haar armen nog steeds op haar rug. Brechtje keek Vera liefdevol aan en masseerde langzaam maar stevig haar borsten, terwijl Sophie al kussend ieder stukje van Vera’s lichaam verkende.  Vera sloot haar ogen en gaf zich over aan de handen die langzaam haar zachte vlees kneden, en het sensuele gevoel van de zoenen over alle gevoelige plekjes van haar lijf. Ze voelde hoe Sophie met langzame likjes naar haar kut ging en zuchtte zachtjes. Vera spreidde verlangend haar benen en merkte hoe een tong zich langs haar gezwollen schaamlippen bewoog en zachtjes een beetje naar binnen schoot. Sophie duwde haar tong telkens een klein stukje in Vera’s schede, en dan meteen daarna naar haar clit, opnieuw en opnieuw, steeds sneller. Kronkelend onder Brechtje haar weldadig masserende handen genoot Vera hijgend van het intense gevoel, tot ze gesmoord kreunend klaarkwam terwijl Brechtje haar bovenlichaam omhoogtrok en haar hevig zoende. Hijgend en voldaan liet Vera zich weer vallen. Ze keek blozend naar Victor, die op een afstandje met zijn armen over elkaar tevreden naar het tafereel stond te kijken. ‘Wat heb ik toch een zoete meisjes,’ zei hij glimlachend.