zondag 5 december 2021

De tuin der lusten (Deel 1)

De tuin der lusten (Deel 1)
D

Hoi, Marije hier! Daar zit ik dan, in mijn eentje op het balkon van mijn nieuwe appartement. Midden in de oude stad. Boven mij is nog een aantal rijen balkons, links en rechts van mij bevinden zich oude muren van roodbruine bakstenen. Het getraliede hekwerk aan de voorzijde is doorvlochten met riet. Zo hebben de buren, naast en onder mij, die als enige een tuin hebben, geen zicht op me als ze daar het gazon maaien of, zoals nu, bezig zijn een nieuw tuinhuisje te bouwen. Het hout van het vergane exemplaar ligt nog in een hoek van de tuin. Joost, mijn benedenbuurman, is druk bezig met zagen en timmeren. Evelien, zijn vriendin, staat er af en toe bij te kijken. Het zijn dertigers, zonder kinderen, die ik al een paar keer, voorafgaand aan de verhuizing hier naartoe, gesproken heb. Het klikte meteen. We vertelden elkaar honderduit en direct was er van alles waarom we lachen moesten. Joost heeft ook meegeholpen met zware stoelen en tafels sjouwen, terwijl Evelien zo lief was om al mijn vrienden, die meehielpen met verhuizen, van koffie en thee te voorzien.

De zon staat hoog aan de hemel. Het gaat vandaag tegen de dertig graden lopen. Logisch dat ik vandaag niet meer dan mijn bikini aangetrokken heb. Ik klap mijn verkleurde parasol open en pak er een boek bij. Eindelijk rust. Wat heb ik een geluk met dit plekje. De wijk mag dan oud zijn, het is heerlijk ruim opgezet. De tuinen tussen de flats zijn langwerpig van vorm en bezaaid met bloembedden, paadjes, schuurtjes, schuttingen en hoge bomen. In de schaduw van zo’n reus is het nog wel op te brengen om wat te klussen, bedenk ik met Joost in mijn gedachten. Ik kijk eventjes over de balustrade en zie hem nog steeds flink aan het werk. Meer dan een paar slippers, een korte broek en een grappig hoedje draagt hij niet. Zo heb ik zicht op een prachtig, gespierd lichaam, een stel mooie benen en een kop donkere krullen. Zeg maar gerust dat het een knapperd is, net als zijn vriendin trouwens. Fraai om te zien, een aardig stel ook.

Het boek dat ik lees vergt veel aandacht. Er komen nogal wat hoofdpersonen en randfiguren in voor. Wordt me dat te gortig dan houd ik, in geval van een interessante roman, zelfs wel eens een lijstje bij. Daar staat op wie wie is, met wie deze personen een relatie hebben en wat ze in het verhaal doen. Gelukkig is het getimmer en gezaag beneden zojuist afgelopen. Zo kan ik me beter op het boek concentreren. Het is lekker stil nu, alsof de hele stad in een diepe siësta is verzonken. Even sta ik op om in de keuken een groot glas koud water te halen. Kijkend over de balustrade zie ik Joost languit in de schaduw van een boom op een klapstoeltje zitten. Ongetwijfeld rust hij uit. Zijn benen languit in het gras, het grappige zonnehoedje op zijn krullenbol. Zijn lekkere lichaam met de brede borst en zie ik daar echt een wasbordje? Gauw ga ik de keuken in, Joost moet niet het idee krijgen dat hem sta te observeren. Met het glas water in de hand ga ik weer languit in mijn ligstoel zitten en drink uit het glas. Gek eigenlijk, dat de interesse in het boek plotseling verdwenen is.

Met mijn ogen op de strakblauwe hemel gericht, dagdroom ik. Loom geworden door de warmte, doezel ik wat voor mij uit. Tussen de flats is er weinig van het stadsverkeer te horen. Des te meer van kwetterende vogeltjes die her en der in de bomen hun schaduw hebben gevonden. Maar plotseling hoor ik een geluid dat daar niet tussen past. Of heb ik gedroomd dat ik iemand een kreunend geluid hoorde maken? Dat wil met mijn dirty mind nog wel eens gebeuren, maar nee, daar hoor ik het weer. Zou er in het flatgebouw een stelletje zijn dat de liefde bedrijft en niet doorheeft dat er een raam open staat? Mijn ogen zoeken langs de flat tegenover die van mij, maar ik kan niets bijzonders ontdekken. Als ik voor de derde keer iets hoor sta ik op van mijn ligstoel. Het zullen toch niet Joost en Evelien zijn die….? Voorzichtig kijk ik over de rand van de balustrade. Daar zit Joost nog net als eerst met zijn benen languit in het gras. Maar naast de tuinstoel liggen zijn korte broek, onderbroek en hoedje. Tussen zijn benen, op de knieën op het gras, heeft Evelien zich in haar gebloemde zomerjurkje genesteld. Haar lange donkere haar beperkt het zicht op wat ze doet, maar dat is bepaald geen raadsel. Hij haar hoofd gaat zachtjes op en neer.

Ik durf niet te lang te kijken, stel je voor dat ze me zien. Gauw neem ik weer plaats in de ligstoel, althans mijn lijf. Mijn hoofd is bij het gazon met de stoel en het stel dat elkaar verwent. Pijpen, het is zo heerlijk om te doen. Temeer dat je weet dat je vent daar zo van genieten kan. Wat ik heerlijk vind om te doen, is mijn lippen zacht maken en dan over de randjes van de eikel laten glijden. Of van mijn tong juist een puntje maken en die over dat kleine plasgaatje laten gaan. Sommige van mijn lovers huiveren ervan, anderen geven zich dan juist helemaal aan mij over. Dat is helemaal het geval als ik onder de eikel lik, tegen dat minuscule driehoekje bij het toompje. Als mijn natgehouden tong daarmee speelt sidderen mijn slachtoffers soms met hun hele lijf. Het is bovendien een opwindend gezicht om de voorhuid over de eikel te laten glijden. Dan heb ik de piemel stevig in een knuist gevat en pomp geil op en neer. Soms zo stevig dat de ballen mee omhoog en omlaaggaan. De zak waarin deze gevat zitten krimpt soms van pure geilheid. Lekker…

Toch even stiekem kijken nog. Zo stil mogelijk sta ik weer op uit mijn stoel en begeef me naar het traliehek met riet. Traag til ik mijn hoofd net boven de rand. Zo kan ik nog net zien dat de situatie is veranderd. Het is nu Evelien die in de tuinstoel is gaan zitten. Haar slipje, BH en bloemetjesjurk liggen naast de onderbroek, broek en het hoedje van Joost in het gras. Ze houdt beide benen omhoog door haar handen in haar knieholtes te plaatsen en zo haar benen naar zich toe te trekken. Joost zit daar tussenin. Zijn krullen laten mij niet zien wat hij doet, maar dat laat weinig te raden over. Nog net kan ik enkele diepe zuchten van Evelien opvangen. Toch ga ik gauw weer bij de balustrade weg, bang om opgemerkt te worden. Als in een wolk gevangen zweven mijn gedachten naar een situatie gebeft te worden door een man die het echt kan. Dat hij eerst mij om mijn schaamlippen heen kust en teder likt, het liefst met een zachte kleddernatte tong. En dat, als hij dat een poosje heeft volgehouden, mijn schaamlippen dikker worden door de opwinding en hij dat opmerkt. Dat hij dan over de randjes van mijn schaamlippen heen likt, waardoor ik drijfnat word. Dat de glad geworden lippen zich van elkaar losmaken, door een tong die zich er tussendoor een weg baant.

Het is alsof ik in zweverige toestand van opwinding en de warme zon nog dieper in mijn gedachten wegzink. Mijn fictieve lover houdt zijn tong helemaal slap. Hij likt heel traag over het kapje boven mijn clitoris. Zo bereidt hij me langzaam voor op het meest gevoelige moment dat ik ken. Van boven naar onder, wadend door mijn nattigheid en zijn spuug, glijdt de tong nu van het kapje af, naar omlaag. Heel even raakt die mijn kleine knopje. Oef, wat een sensationeel gevoel. Dan tilt hij zijn hoofd ietsje op en legt daarna zijn tong weer op het kapje. Glibberend glijdt zijn tong nogmaals naar beneden. Iets nadrukkelijker raakt hij daarbij mijn clitoris aan. En weer gaat er een siddering door mijn lijf. Nu herhaalt hij die beweging met elke keer ietsje meer druk, totdat hij het juiste ritme te pakken heeft. Nog altijd doordrenkt van vocht flitst zijn tong over mijn clit. Totdat ik het niet meer houd. De fantasie is met mij op hol geslagen. Eén hand heb ik onder mijn bikinibroekje laten glijden. Vingers hebben mijn vochtigheid ontdekt, mijn clit gevonden, mij opgegeild. Ik buitel over de rand van opwinding en laat een langgerekte kreun, ja zelfs een gil horen. Wat een intens hoogtepunt is dit! Hoor ik nu gefluit door mijn machtige orgasme? Of zijn het de vogeltjes in de grote boom? Opeens schrik ik…. Joost en Evelien, ze zullen me toch niet gehoord hebben?

Wordt vervolgd

Jan

je hebt op ilvy.com gelezen:

De tuin der lusten (Deel 1)

Home ILVY Magazine Verhalen De tuin der lusten (Deel 1)

AANRADERS

Schaamte voor zijn seksualiteit

Toen hij me benaderde gaf hij aan dat hij zich erg schaamde voor zijn hulpvraag. Daarom had hij mij ook benaderd, omdat hij had gezien dat ik er al eerder eens iets over geschreven had. Hij hoopte dat als hij met mij in gesprek zou gaan, hij zich dan...

De tuin der lusten (Deel 5)

In deel 4 toont Bram aan Marije wat hij verstaat onder liefdevolle seks. Marije geniet enorm, maar op het eind vindt ze het vanille...

Liefde mogen voelen

Hij houdt oneindig veel van haar. Dat was eigenlijk al zo op het moment dat hij haar voor het eerst zag. En toch wil...

De tuin der lusten (Deel 4)

In deel 3 van dit avontuur verbaast Marije zich over het gebrek aan seksuele initiatieven van Bram, haar kersverse lover. Wat blijkt is dat...

Angst de verkeerde te kiezen

Ze is 38 jaar en weer vrijgezel. Dit keerde duurde haar relatie 6 maanden voordat ze het gevoel kreeg dat het niet oké was....

De tuin der lusten (Deel 3)

In deel 2 droomde Marije over haar onderburen. Die hadden in haar nachtelijke voorstelling onstuimige seks beleefd. Het had haar beschaamd, maar toch ook...

VOLG JIJ ONS AL?

advertisment

KIJK JIJ WEL EENS PORNA?

Het grote verschil tussen porno en porna is de vrouwvriendelijkheid. En daarmee bedoelen we niet dat het veel braver is, of soft (integendeel…) of dat er altijd een goed verhaal in zit (er wordt wél beter over nagedacht) of dat er alleen maar vrouwen bevredigd worden.

Kijk maar eens op: pornakijken.com