Monogamie, ooit eens beschreef het de voorwaarde om slechts eenmaal met iemand te trouwen en daar mee samen te blijven tot de dood hen scheidde. Tegenwoordig is de beschrijving al omgevormd naar het aangaan van een enkele intieme relatie uit liefde voor een persoon. Niet langer wordt het als normaal gezien dat je bij een ander bent tot de dood jullie scheid of om 1 intieme relatie tegelijk aan te gaan. Veel vaker is het normaal dat hun wegen eerder scheiden of dat men vreemdgaat.

Monogamie. Is dat wel iets waar wij toe in staat zijn? Bij dieren zijn er bewijzen gevonden dat dieren met een hoge ADH (hormoon) waarde, trouwer zijn aan hun partner. Maar gelden deze bewijzen ook voor mensen? Zijn er biologisch gezien trouwere en minder trouwe partners? En mag dit dan vervolgens als reden worden opgegeven waarom het sommige mensen niet lukt binnen hun eigen relatie te blijven vrijen?

We reageren op nieuwe mensen en nieuwe situaties met dopamine, een stofje dat onze hersenen een vreugde sprongetje doet maken. Het draagt bij aan onze ervaringen van genot, blijdschap en welzijn. Nieuwe mensen en situaties maken dat we op korte termijn nieuwe energie krijgen, spanning, nieuwsgierigheid. Bekende mensen doen veel meer een beroep op ons gevoel van veiligheid en vertrouwen: onze beloningen op de lange termijn. We zijn echter vaak geneigd om te reageren op situaties die ons op de korte termijn beloningen laten zien, hetgeen ook geldt wanneer het gaat om monogamie. We willen spanning en nieuwe avonturen, welke dikwijls worden gevonden in een andere partner. Het gras is immers groener bij de buren. Hierbij nemen wij onze toekomst dromen met onze vaste partner voor lief. We zijn egoïstisch en volgen ons eigen plan, zonder de ander daarbij in ogenschouw te nemen. Simpelweg doordat we misleidt worden door ons eigen biologische mechanismen.

Het lijkt alsof we niet gemaakt zijn om trouw te blijven aan onze partner,  maar we kunnen er wel voor kiezen om het te zijn. Voor sommigen is het een moeilijkere opgave dan voor anderen. Ze worden omringd door verleidingen, maar zoeken deze ook zelf op. Door de verleidingen niet op te zoeken, onze lange termijn plannen en onze partner in het oog te houden, en vooral door de tijd die je investeert in het vreemdgaan te investeren in je relatie, kunnen we proberen om weer betekenis terug te geven aan het begrip monogamie.

Liefs,

Drs. Nynke